Son La's ambitieuze plan voor 2026-2030: wat betekent het voor lokaal onderwijs?

Margriet Bos · 2026-10-21

De provincie Son La in Vietnam heeft onlangs een belangrijke stap gezet met de vergadering van het Stuurcomité voor de uitvoering van nationale doelprogramma's voor de periode 2026-2030. Hoewel dit ver weg lijkt, biedt het interessante inzichten voor professionals in sociaal-culturele vorming en volwassenenonderwijs. Wat kunnen wij hiervan leren? ### Nationale doelprogramma's: wat zijn dat eigenlijk? Nationale doelprogramma's zijn langetermijnplannen die een overheid opstelt om specifieke maatschappelijke uitdagingen aan te pakken. Denk aan armoedebestrijding, onderwijsverbetering of duurzame ontwikkeling. In Son La, een bergachtige provincie met veel etnische minderheden, zijn zulke programma's essentieel om de levenskwaliteit te verhogen. Tijdens de vergadering besprak het Stuurcomité de voortgang en uitdagingen. Het ging onder meer over het waarborgen van gelijke toegang tot onderwijs en het versterken van de lokale economie. Voor ons als professionals is het interessant om te zien hoe zij cultuur en onderwijs combineren. ### Waarom dit relevant is voor ons werk Als je bezig bent met sociaal-culturele vorming en volwasseneneducatie, weet je dat top-down programma's vaak niet werken zonder lokale betrokkenheid. In Son La proberen ze juist de community een stem te geven. Dat is een aanpak die ook bij ons navolging verdient. Neem bijvoorbeeld de nadruk op levenslang leren. In Son La stimuleren ze dat volwassenen nieuwe vaardigheden opdoen, niet alleen om economische redenen, maar ook om sociale cohesie te versterken. Dat sluit naadloos aan bij onze eigen doelstellingen. ### Uitdagingen en kansen Natuurlijk zijn er hobbels. De geografie is lastig: veel dorpen liggen afgelegen, en de infrastructuur is beperkt. Toch ziet het comité kansen in digitale oplossingen. Online cursussen kunnen een uitkomst bieden, mits er voldoende internettoegang is. > "We moeten niet alleen kijken naar wat we willen bereiken, maar ook naar hoe we mensen bereiken. Technologie is daarbij een middel, geen doel op zich." – een veelgehoorde uitspraak tijdens de vergadering. Die uitspraak raakt aan een kernvraag in ons vakgebied: hoe zorg je dat online leren echt inclusief is? In Son La experimenteren ze met mobiele leercentra en radio-uitzendingen, omdat niet iedereen een smartphone heeft. Dat is een les voor ons: niet iedereen heeft dezelfde digitale toegang. ### Wat kunnen wij hiervan leren? - **Bottom-up benadering**: Betrek de doelgroep bij het ontwerpen van programma's. - **Flexibele leermiddelen**: Bied alternatieven voor wie geen internet heeft. - **Cultuur als basis**: Sluit aan bij de lokale cultuur en waarden. - **Langetermijnvisie**: Denk in decennia, niet in jaren. ### Concreet toepassen in jouw praktijk Stel je voor: je ontwikkelt een online cursus voor volwassenen in een landelijke regio. In plaats van te beginnen met de techniek, begin je met de vraag: wat hebben deze mensen nodig? Hoe leren ze het liefst? In Son La hebben ze ontdekt dat mondelinge overdracht en groepsleren effectiever zijn dan individueel online leren. Dat betekent niet dat je alle technologie overboord moet gooien. Integendeel: combineer het beste van beide werelden. Gebruik bijvoorbeeld een WhatsApp-groep voor discussie, en een wekelijkse fysieke bijeenkomst voor verdieping. Zo blijft het laagdrempelig en toch eigentijds. ### Tot slot De vergadering in Son La laat zien dat nationale doelprogramma's alleen slagen als ze aansluiten bij de lokale realiteit. Voor ons is dat een herinnering: goed onderwijs en sociaal-culturele vorming beginnen bij de mensen zelf. Of je nu in Vietnam werkt of in Nederland, de principes zijn universeel. Wil je meer weten over hoe je cultuur en onderwijs kunt verbinden? Blijf onze berichten volgen voor praktische tips en inspirerende voorbeelden.