Waarom Hai Phong cultuur ziet als de motor van vooruitgang

Margriet Bos · 2026-07-11

Cultuur wordt vaak gezien als iets moois om te bewaren, maar zelden als een echte motor voor ontwikkeling. Toch is dat precies wat er in Hai Phong gebeurt. Deze Vietnamese stad behandelt cultuur niet als een museumstuk, maar als het spirituele fundament van de samenleving. En dat levert meer op dan je zou denken. In dit artikel duiken we in de manier waarop Hai Phong cultuur inzet als intrinsieke kracht. We kijken naar wat dat betekent voor de lokale gemeenschap, voor onderwijs en voor de bredere ontwikkeling van de regio. Ook trekken we de lijn door naar Nederland: wat kunnen wij leren van deze aanpak? ### Cultuur als bindmiddel, niet als bijzaak In Hai Phong is cultuur geen sluitpost van de begroting. Het is een actieve kracht die mensen verbindt. Denk aan festivals, ambachten, muziek en verhalen die van generatie op generatie worden doorgegeven. Die vormen niet alleen een identiteit, maar geven ook richting aan de toekomst. Dat klinkt misschien abstract, maar het werkt heel concreet. Zo worden lokale tradities gekoppeld aan toerisme, onderwijs en sociale programma's. Daardoor blijft cultuur leven, in plaats van dat ze verstart in boeken of achter glas. > "Wie zijn wortels kent, kan verder groeien zonder zijn evenwicht te verliezen." – een gedachte die in Hai Phong letterlijk wordt toegepast. ### Wat betekent dit voor volwassenenonderwijs? Voor professionals in sociaal-culturele vorming en volwassenenonderwijs zit hier een interessante les in. Cultuur is namelijk niet alleen een onderwerp om over te leren, maar ook een middel om te leren. Mensen die zich verbonden voelen met hun omgeving, zijn vaak meer gemotiveerd om zich te ontwikkelen. In de praktijk kan dat er zo uitzien: - Cursussen die beginnen vanuit lokale verhalen of tradities - Projecten waarin deelnemers hun eigen culturele bagage inbrengen - Samenwerking tussen onderwijsinstellingen en culturele organisaties - Aandacht voor immaterieel erfgoed als leerbron Dat vraagt wel om een andere manier van kijken. Niet langer staat de lesstof centraal, maar de mens en zijn context. ### De kracht van intrinsieke motivatie Een van de meest waardevolle inzichten uit Hai Phong is dat cultuur werkt als intrinsieke motivator. Mensen doen niet mee omdat het moet, maar omdat het iets in hen raakt. Dat maakt het verschil tussen een cursus die volgt en een cursus die beklijft. Voor docenten en begeleiders betekent dit dat je meer ruimte moet geven aan eigen inbreng. Vraag deelnemers wat zij belangrijk vinden, welke tradities of rituelen voor hen betekenis hebben, en hoe zij die willen inzetten in hun eigen leven of werk. ### Wat kunnen we in Nederland hiermee? Ook in Nederland zien we steeds vaker dat cultuur en educatie hand in hand gaan. Denk aan buurthuizen die exposities organiseren, of opleidingen die samenwerken met lokale erfgoedinstellingen. Toch blijft het vaak bij losse initiatieven. Hai Phong laat zien dat het ook structureel kan. Door cultuur te zien als fundament, ontstaat er een ander gesprek over ontwikkeling. Niet alleen over banen en economie, maar ook over zingeving en verbinding. Voor wie werkt met volwassenen is dat een uitnodiging om verder te kijken dan de lesstof alleen. De vraag is niet alleen wat iemand moet leren, maar ook waarom dat ertoe doet. En juist daar kan cultuur het verschil maken. ### Een uitnodiging om anders te kijken Dit artikel is geen handleiding, maar een uitnodiging. Een uitnodiging om cultuur serieus te nemen als kracht, niet als versiering. Of je nu werkt in het onderwijs, in een culturele instelling of in het sociale domein: de manier waarop Hai Phong naar cultuur kijkt, kan je blik verruimen. Misschien is het tijd om ook in jouw werk cultuur niet langer te zien als iets dat erbij hoort, maar als iets dat eraan voorafgaat. Want wie cultuur als fundament neemt, bouwt niet alleen aan kennis, maar ook aan vertrouwen, trots en veerkracht. En dat is precies wat we in een snel veranderende samenleving hard nodig hebben.